De Cultuurvertaler;
het kompas in uw communicatie

Praktijkvoorbeelden

Zomaar een aantal voorbeelden uit de praktijk van de cultuurvertaler:

Het offerschaap

Een niet westers allochtoon slachtoffer werd aangereden. Het was een ongeval met de nodige impact en substantieel orthopedisch letsel. Dit leidde tot heftige emoties. In de cultuur van het slachtoffer was het gebruikelijk dat na een dergelijke gebeurtenis een schaap geofferd werd, om te vieren dat hij de het ongeval had overleefd. Een offerschaap kost ongeveer € 1.000,-. Het slachtoffer was van mening dat de kosten op het bordje van de veroorzaker moesten komen te liggen. Via de cultuurvertaler werd over en weer begrip gekweekt. Het slachtoffer werd duidelijk gemaakt dat er in Nederland geen enkele rechtsgrond is om een offerschaap te claimen, aan de verzekeraar werd duidelijk gemaakt dat het offerschap een cruciale rol speelt in de verwerking van het slachtoffer. Uiteindelijk besloot de verzekeraar op advies van de Cultuurvertaler om het offerschaap te vergoeden. Dit werd enorm gewaardeerd door het slachtoffer. De schaderegeling verliep vervolgens in bijzonder goede harmonie. De letselschade werd uiteindelijk vlot en soepel geregeld. De relatief beperkte investering in het offerschaap, betaalde zich dubbel en dwars uit.

De bijstandsuitkering

Een Marokkaanse vrouw met een bijstandsuitkering liep letsel op als gevolg van een verkeersongeval. Over de uiteindelijke omvang van de schade kon niet heel veel discussie bestaan. De verzekeraar en de belangenbehartiger bereikten overeenstemming over een passende schadevergoeding. Ondanks diverse pogingen bleek het slachtoffer het bedrag niet te willen accepteren. Een tegenvoorstel kwam er ook niet. De verzekeraar en de belangenbehartiger zaten beiden met de kwestie in de maag. Het voorstel lag er al anderhalf jaar en de kosten liepen op. De Cultuurvertaler kreeg het verzoek om te bemiddelen in deze kwestie. Na onderzocht te hebben waar deze mevrouw oorspronkelijk vandaan kwam, schakelde de Cultuurvertaler een vrouwelijke communicatiespecialist in met roots uit dezelfde regio. Er was heel snel vertrouwen. Toen werd ook snel duidelijk waarom zij de letselschade niet wilde regelen. Het slachtoffer dacht namelijk dat zij bij regeling van de letselschade en de daaraan gekoppelde schadevergoeding, haar bijstandsuitkering zou kwijtraken. Dan zou zij financieel in grote problemen geraken. Zij durfde dit niet te zeggen tegen haar belangenbehartiger en de verzekeraar. Na het een en ander helder gecommuniceerd te hebben, werd de zaak alsnog binnen 2 weken afgewikkeld. Belangrijk om op te merken is dat er geen extra schade betaald hoefde te worden door de verzekeraar, het wegnemen van de ruis was voldoende.

Excuses

Een man, die van origine uit een land in Midden-Afrika kwam, werd op zijn fiets aangereden door een automobilist. Hij liep hierbij vervelend letsel op. Op de gebruikelijke wijze werd het letselschadetraject opgestart. Nadat er een intakegesprek met de belangenbehartiger had plaatsgevonden, vond na een aantal weken ook een eerste gesprek plaats met de vertegenwoordiger van de verzekeraar. Het gesprek met de belangenbehartiger verliep al moeizaam, met de schaderegelaar van de wederpartij ging het zo mogelijk nog veel moeizamer. Dit was niet gelegen in het feit dat er een taalprobleem was, want binnen het gezin werd er goed Nederlands gesproken. Het was vooral de negatieve en niet-coöperatieve houding van het (Afrikaanse) slachtoffer. Alle goede bedoelingen van de belangenbehartiger en de verzekeraar ten spijt, bleef de communicatie erg stroef verlopen. Het slachtoffer bleef zich nadrukkelijk als slachtoffer opstellen en had een aanhoudend geïrriteerde attitude. Vanwege de aard en ernst van het letsel, zou deze aanhoudende ruis voor complicaties en een flinke toename van de schade leiden. Na overleg met partijen werd de Cultuurvertaler ingeschakeld. Eerst werd geïnventariseerd uit welke regio het slachtoffer afkomstig was. Bij het daarbij passende profiel werd een communicatiespecialist gezocht. Na een aantal telefoongesprekken en een onderhoud bij het slachtoffer thuis, kwam de Cultuurvertaler achter de reden van de ruis. Er was door de veroorzaker (en diens verzekeraar) nooit heldere en oprechte excuses gemaakt. In de cultuur van deze man was dit een absolute must, alvorens weer met de betreffende partij in gesprek te kunnen. Het slachtoffer was te boos en te trots om dit zelf als zodanig te benoemen. De Cultuurvertaler heeft direct na het gesprek gezorgd dat het alsnog goed kwam met de excuses. Nadien was de kou uit de lucht en konden partijen alsnog op een harmonieuze wijze het letselschadetraject vervolgen.   

Prominente rol moeder op de achtergrond

Een minderjarig niet westers allochtoon slachtoffer werd op zijn fiets aangereden. Er was sprake van licht lichamelijk letsel. Volgens de ouders was de psychische schade substantieel. Dit werd ook nadrukkelijk als zodanig gepresenteerd door de vader van het slachtoffer. De communicatie liep via de vader van het slachtoffer en een expert van de verzekeraar. De gesprekken verliepen moeizaam. Zonder dat de expert hier wetenschap van had, was het de moeder van het slachtoffer die achter de schermen de regie in handen had en de beslissingen voor haar dochter nam. Dit was binnen de betreffende cultuur gebruikelijk. De vader was zelfs niet eens van alle ins en outs op de hoogte. De moeder, die niet bij de gesprekken aanwezig was (ook gebruikelijk binnen de betreffende cultuur), vond dat het letsel van het kind niet serieus werd genomen. Nadat de Cultuurvertaler de problematiek had geïnventariseerd en geanalyseerd werd zij met behulp van de communicatiespecialisten van de Cultuurvertaler nadrukkelijk bij de gesprekken betrokken. De kou was al snel uit de lucht en de communicatie liep vervolgens veel soepeler. Na een korte interventie door de Cultuurvertaler kon de schade tot tevredenheid van alle partijen worden afgewikkeld.